دلتنگی هایم را بر دوش ابرها سوار کردم

تا با هر نسیم همسفر شوند.

تا جاری شوند

             و بهانه ای شوند برای جاری شدن.

خیال شیشه ایت را مکدر نکن

من با غربت زاده شده ام.

آسوده باش!

مریم به بال تمامی شاپرک ها سوگند یاد کرده است

              که اینبار

به هیچ خیالی   دل نبازد.

             مهربانم! آسوده باش.

به شانه ام میزنی که   تنهاییم  را تکانده باشی 

          به چه دل خوش کرده ای؟!؟؟

تکاندن برف از شانه ی آدم برفی؟!؟؟